Προσέγγιση των κοινωνικών διεργασιών, των υλικών και συμβολικών πραγματικοτήτων και των επιστημονικών θεωριών που σχετίζονται με τον αποκλεισμό των ατόμων και των ομάδων μέσα από τις αντιλήψεις και τις εμπειρίες των συμμετεχόντων, τόσο ως άτομα όσο και ως στελέχη υπηρεσιών.

- Θεωρητικές και μεθοδολογικές διαστάσεις της εμψύχωσης ως διεργασίας συνοδείας, διευκόλυνσης και παρέμβασης για την ανάπτυξη της προσωπικής και ατομικής δυναμικής. Οι διεργασίες της εμψύχωσης συνδέονται με τα φαινόμενα της μάθησης και της ανάπτυξης, της ανθρώπινης επικοινωνίας, της χειραφέτησης, της συν-κίνησης και της βιωματικής εμπειρίας.
- Βιωματικό εργαστήριο έκφρασης, επικοινωνίας και προσωπικής εμπειρίας των φαινομένων και των διεργασιών της εμψύχωσης.

- Ορισμοί, τύποι οργάνωσης, διάκριση ομάδων αυτοβοήθειας / αλληλοβοήθειας από άλλες ομάδες. Βασικά χαρακτηριστικά και βασικοί βοηθητικοί μηχανισμοί.
- Βασικές κατηγορίες, τρόπος λειτουργίας και δομή ομάδων, πλεονεκτήματα από τη συμμετοχή σε ομάδες αυτοβοήθειας / αλληλοβοήθειας και πιθανά προβλήματα. Σχέσεις ομάδων αυτοβοήθειας και συστημάτων υγείας.
- Υποστήριξη δημιουργίας ομάδων αυτοβοήθειας. Βασικά βήματα για το στήσιμο μιας ομάδας. Ο ρόλος των λειτουργών υγείας.

- Βασική εξοικείωση με την ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα βασικά νομικά κείμενα που τα θεσπίζουν (Διεθνείς Συμβάσεις, Σύνταγμα της Ελλάδας).
- Τα ανθρώπινα δικαιώματα: αφηγήσεις του "δυτικού πολιτισμού" ή αιτήματα του λόγου με καθολική ισχύ και σε κάθε μελλοντική καλύτερη κοινωνία;
- Από τις Διακηρύξεις στους τόπους της (μη) εφαρμογής των δικαιωμάτων. Ειδικότερα τα δικαιώματα των χρηστών υπηρεσιών ψυχικής υγείας και των μεταναστών και προσφύγων στους τόπους που κρίνεται η καθημερινή εφαρμογή τους.
- Ο εργαζόμενος/η σε δομές υγείας και τα δικαιώματα των ανθρώπων με τους οποίους έρχεται σε επαφή: διευκολύνοντας την επαφή με θεσμούς και φορείς που μπορούν να βοηθήσουν στη διασφάλιση της άσκησής τους.

- Κοινωνικά αγαθά και δικαιώματα τα οποία παράγουν ή θα έπρεπε να παράγουν οι κοινωνικοί θεσμοί και στα οποία οι μετανάστες, οι πρόσφυγες και οι παλινοστούντες έχουν ελλιπή ή μηδενική πρόσβαση.
- Η κινητοποίηση των πολιτών και η εμπλοκή τους στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της κοινότητας.
- Εννοιολογική αποσαφήνιση όρων. Επισήμανση και κωδικοποίηση προβλημάτων. Ομοιότητες - διαφορές (ασκήσεις).

- Εισαγωγή στο πρόβλημα της εξάρτησης, ιστορική εξέλιξη και εξάπλωση του φαινομένου.
- Αιτιοπαθογένεια της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες. Η πολιτισμική διάσταση της εξάρτησης. Θεραπεία, πρόληψη και πολιτικές αντιμετώπισης του προβλήματος.

Η αμφισβήτηση του παραδοσιακού μοντέλου περίθαλψης, οι θεωρητικές συζητήσεις και οι πρακτικές εφαρμογές των πολιτικών αποϊδρυματοποίησης σε Ελλάδα και εξωτερικό καθώς και οι νέοι ρόλοι των επαγγελματιών ψυχικής υγείας που προκύπτουν από τη διαπίστωση του αντιθεραπευτικού ρόλου των ψυχιατρείων.

Η προϊστορία, η ιστορία, η αναζήτηση ταυτότητας και οι αντιφάσεις της πολιτείας αλλά και οι δικές μας, που διατρέχουν όλη την περίοδο από το ξεκίνημα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης μέχρι σήμερα και αφορούν τις προσπάθειες για επαγγελματική αποκατάσταση των ατόμων με πρόβλημα ψυχικής υγείας. Τονίζεται η αποσπασματικότητα των ενεργειών καθώς και το έλλειμμα αναγνώρισης του τομέα της επαγγελματικής αποκατάστασης δίπλα σ' όλες τις
άλλες ενέργειες ψυχοκοινωνικής στήριξης.
Η προσπάθεια να αποδειχθεί το αυτονόητο δεν είναι πάντα εύκολη…

Παρουσίαση - συζήτηση δραστηριοτήτων που στοχεύουν στην κοινωνική ένταξη (οικογένεια - γειτονία - πόλη) μαθητών με ειδικές ανάγκες. Το παράδειγμα ενός σχολείου Ειδικής Αγωγής της Θεσσαλονίκης.

Παραδείγματα κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων, τομείς κοινωνικού αποκλεισμού και μέτρα για την κοινωνική ένταξη. Θετικές και αρνητικές επιπτώσεις παρεμβάσεων - κριτική αποτίμηση. Παρεμβάσεις και κοινωνική αλλαγή. Θεωρία και εφαρμογή της κοινωνικής δικαιοσύνης στο σχεδιασμό παρεμβάσεων.

Η Πρακτική Άσκηση ξεκινά με το πέρας της Θεωρητικής Κατάρτισης (80 ώρες). Η Πρακτική Άσκηση πραγματοποιείται στο χώρο εργασίας του κάθε καταρτιζόμενου, εκτός ωραρίου εργασίας, με παράλληλη εποπτεία στο χώρο του προγράμματος. Η πρακτική άσκηση στοχεύει:
α) στην εμπέδωση των γνώσεων που αποκτήθηκαν,
β) στην επεξεργασία των εμπειριών του καταρτιζόμενου, καθώς και
γ) στην ενίσχυσή του ώστε να επινοήσει πρακτικές υποστήριξης μελών ευπαθών κοινωνικών ομάδων στο συγκεκριμένο εργασιακό του πλαίσιο.